Psikofizyolojik Hastalıklar

       Daha önce yazdığım midenizin de sizinle birlikte üzülüp üzülmediği üzerine bir yazım vardı okumadıysanız eğer tık tık. Psikolojimizden etkilenen tabi ki sadece midemiz değil. İnsan, bir bütün olarak ele alındığında en önemsiz ve en önemli şeyler arasında yaşıyor ve şekilleniyoruz.
      Psikofizyolojik hastalıklar bize psikolojiyle beden arasındaki ilişkiyi bir ölçüde kanıtlıyor. Stresten, öfkeden ve kederden etkilenen psikolojimiz, vücudumuzun çalışmasını iyi ya da kötü bir şekilde etkiliyor. Vücudun iç dengesi yaşanılan duygu durumla bozulunca vücutta bu yeni ortama karşı bir tepki oluşturuyor neticede etki varsa tepkide olacaktır. Bu hastalıkların ortaya çıkışı, seyri, gidişatı bireyin duygu durumunda ki gidişatla aynı doğrultuda oluyor.
      Değişen ve gelişen bir dünyada yaşadığımızı göz önünde bulundurduğumuzda hepimiz her gün farklı uyaranlara maruz kalıyoruz. Kimimiz bu uyaranları gözardı ederken kimimiz gözümüzde büyütüyoruz ve psikolojik olarak etkilerine maruz kalıyoruz. Vücutta meydana gelen değişimler farklı sistemlerde yer alabiliyor.

       Bu sistemler; solunum,

                             dolaşım,

                             sindirim,

                            sinir sistemi,

                            deri,

                            zihinsel aktiviteler,

                            duygular

       olabiliyor.

      Sistemlerimizde meydana gelen değişiklere vücut uymaya çalışıyorsa adaptasyon sürecine giriyoruz. Bu adaptasyon sürecine girmemiz ise bireye bağlı olarak gelişiyor. Bireyin algısına, çözüm üretmesine, olaydan kaçışına gibi. 

      Bozulan iç denge sonucunda sistemlerde ortaya çıkan bazı hastalıklarsa şöyle; 

       

                                                                                                                                                                                Astım; patofizyolojik olarak sebepleri olduğu gibi psikofizyolojik bir hastalık olabilen astımı enfeksiyonlar, alerjenler ve duygusal stres tetikliyor. Birey psikolojik olarak astıma yakalanmaya müsait hale geldiğinde astım kendini gösteriyor ya da stresin pik yaptığı sırada astım krizine giriyor. Bastırılmış öfke, sevilme gereksinimi, istenilen şeyin elde edilememesi    psikofizyolojik olarak astımı tetikleyen olayların başında yer alıyor.

           Sindirim sisteminde görülen, mide ağrıları, bulantı, kusma, gaz, aşırı yeme isteği ya da hiçbir şey yememe, reflü gibi rahatsızlıklar görülebiliyor. Yapılan araştırmalarda ise sindirim sisteminde görülen psikofizyolojik hastalıkları olan bireylerin debresyonda olduğu, bu bireylerde aynı zamanda panik bozukluğu olduğu bulunmuş.

           

         
           Egzama: stres kaynaklı bir deri hastalığı kendisi. Bireyin iç dengesinin bozulmasıyla mücadele edemediği zamanlarda derinin yeter artık isimli çalışması diyorum ben kendisine. Genetiksel olarak yatkınlıkta egzamanın çıkmasında önemli rol oynuyor. Bebeklerde görülen egzamanın stresle bir alakası yok. Yetişkinlerde görülen egzamanın başlıca sebebi ya alerji yada stres. Eklem yerlerinde, yüzde, sırtta ya da vücudun herhangi bir yerinde çıkabiliyor. Kaşınıyor, kızarıyor ve can yakıyor.

           Bunlara ek olarak bireyde sürekli idrara çıkma isteği, kasıklarda ağrı, ağrılı menstrüasyon, hormonal düzensizlikler, cinsel hayatta aksamalar, erken menapoz, hipotriodi, kan şekeri düzensizlikleri de görülebiliyor.

            Benim önerim ise öncelikle her hastalık kendi uzmanlığı olan hekimlere gidilerek araştırılmalı eğer hekiminiz psikolojik kaynaklı olduğuna inanırsa sizi ilgili hekime yönlendirecek böylece çözüme doğru bir adım atmış olacaksınızdır. Bu hastalıkların hepsi kesinlikle psikolojik kaynaklıdır demek yanlış olacağı gibi kesin altında yatan bir hastalık var demekte yanlış olacaktır karar vermeden önce hekime danışmak en doğru yoldur. Stres kaynaklı olduğunu düşünüyorsanız da olabildiğince stresten uzak durmayı değil stresi kabul ederek onunla yaşamayı öğrenmemiz gerekiyor. Stres üzerine yazdığım yazımı okuyarak yeni bir sayfa açmanın tam zamanı olabilir belki. (Stres Sizi Tüketmesin!)

         Unutmayın ki hiçbir şey sizden değerli değil!
           
                                                                                                                                                                                                           GÖKSU YILAN

Stres Sizi Tüketmesin!

               

               Stres dünya üzerinde ki tüm insanların ortak sorunudur herhalde. Yediden yetmişe hepimiz stresliyiz. Aktif olarak yaşadığımız bu olayın üstüne yazılacak ve çizilecek çok şey var aslında ama ben kısa tutmaya çalışacağım.

              Stres bireyin iç dengesiyle dış dengesinin çatışma hali aslında. Mesela dışarıdan gelen yoğun baskı karşısında siz hiçbir şey yapmıyor ve sadece yapmayı düşünmekle kalıyorsanız gittikçe stresli hale gelirsiniz, bu durum sizde bir süre sonra gerek fizyolojik olarak; vücudunuzda egzama gibi belirtiler verir ki biz buna psikofizyolojik hastalık diyoruz ( nedir bu psikofizyolojik hastalıklar diyorsanız bir kaç yazı sonra onu da yazacağım) gerek psikolojik olarak belirtiler vermeye başlarsınız; içe kapanma ya da hırçınlaşma gibi. Strese esasen vücudun kendini koruma mekanizması diyebiliriz. Bu mekanizmasız bir birey yok çünkü bu bizim vücudumuzun bir parçası...

             Stresi bir sorun olarak değil de birlikte yaşanması gereken bir olgu olarak görürsek her şey daha kolay olacaktır. Bu birlikte yaşamaya stresi makul düzeyde tutmakta diyebiliriz.

           Stresli olduğunuzda şu belirtileri görebiliriz;
           Karar vermede zorluk,
           Güvensiz hissetme özgüvende sarsılma,
           Sigara ve içkiye eğilim,
           Sorundan kaçmaya yönelik hareketler uyumak ya da ortamdan uzaklaşmak,
           Öfke krizleri
           Sık sık düşüncelere dalma,
           Hayal kurmada yoğunluk.

          Bunlar dediğim gibi stresle yaşamayı bilmediğimizden kaynaklanan aşırı stresli olan bireylerde ortaya çıkan belirtiler. Bu belirtiler kişi de olmayabilir, biri olabilir, hepsi olabilir. Neticede hiç birimiz aynı değiliz!

         Stresle yaşamayı öğrenmeliyiz derken tabi ki de gel strescim birlikte biraz takılalım birbirimizi daha yakından tanıyalım, hatta aynı eve bir çıkalım birlikte yaşamaya başlayalım değil. Hayatınızın bir parçası olduğunun farkına varmalı gerekli durumlarda ona müdahale etmelisiniz. Stresi belirli düzeyde tutmak bireye işini yapmada katkı, hayatını sürdürmede istek sağlar. Yani stresin azı makbul. Çoğu ise küçük bir çocuk gibi, istediği ise sizi zora sormak ve bunu yapana kadar da durmamak, önemli olan stresi eğitebilmek yani. :)

       Stresle birlikte nasıl yaşamaya başlarız? Bir kaç ipucu;
       Olumlu düşünmeye başlayın kötü olaylar sadece sizin başınıza gelmiyor değil mi :)
       Mümkün olduğunca duygularınızı paylaşın,
       Zamanı kullanmayı öğrenin, (bilmiyorsak eğer yazısı çok yakında geliyor:))
       En iyisi olmak için değil kendiniz için en iyi olun,
       Yaşadığınız, çalıştığınız ortamı düzenleyin,
       Spor yapın, beslenmenize özen gösterin,
       Başa çıkamadığınız olaylar için yardım isteyin unutmayın bir elin nesi var iki elin sesi var!
       Çözemediğiniz problemleri biran önce çözün ya da hayatınızdan çıkartın!
       Stres kaynağınızı bulun ve neden sizde stres yarattığının farkına varın olayı çözümleyin.
   
       Bunların haricinde bir çok şey sizin stresle başa çıkmanıza yarar sağlayabilir bunu siz zaman içinde fark edeceksiniz, işinizi değiştirmek, oturduğunuz muhiti değiştirmek hatta kendinizi değiştirmek stresle başa çıkmada etkin bir yol olabilir.

       Unutmayın; biraz stres sorun çözmeyi, çok stres sorun yaratmayı sağlar...
                     
                                                                                                                                                                                                  GÖKSU YILAN
         

Ben üzüldüğümde midemde mi üzülüyor?

          Bu gün yataktan kalktınız her şey çok güzel olabilecek durumdayken her şey bir anda sarpa sardı. Olmaması gereken tüm olayalar oldu, üzüntünüz hat safhada... Belki ağladınız belki de susmakla yetindiniz ve o da ne? Her üzüldüğünüzde karşınıza çıkan karnınızın sol tarafında ki o korkunç kramplar...
           
         Siz üzüldüğünüzde mideniz de bunu hissedip üzülüyor mu, birlikte yas mı tutuyorsunuz yoksa?
       
       

 Biz canlılar tek hücrerilerden çok hücrelilere kadar olan hayatta kalmayı başaranlar zamanla evrime ayak uydurarak hem kendimizi hem sinir sistemimizi geliştirdik. Bu sinir sistemi Periferal Sinir Sistemi ve Santral Sinir Sistemi olarak ikiye ayrılıyor. Santral Sinir Sistemi dediğimiz sistem omuriliğin içinde olan ve iyi korunan ana sinir sistemidir. Santral Sinir Sisteminin omurilikle korunmasının bir nedeni budur bu sisteme gelecek bir zarar kalıcı ve büyük olur. Periferik Sinir Sistemi ise omuriliğin içinde olan Santral Sinir Sisteminin uzantılarıdır parmak uçlarınıza kadar ilerler. Periferik Sinir Sistemine gelecek bir zarar yönettiği organ ya da bölgeyi etkiler. Vücudumuz bu sinirlerin koordineli çalışmasıyla bir uyum içindedir. Bu sinirlerin verdiği iki tepki vardır sempatik ve parasempatik cevaplar. Sempatik sinirler sizi uyarır, heyecanlandırır, ya kaç ya savaş cevabıdır. Parasempatik sinir cevabı ise bir şey yok, olduğun gibi takıl cevabını verir yani Paramsepatik cevap derki "sakin dostum!"
         
       

          Gelelim midemize. Midemizde her organımız gibi bu sempatik ve parasempatik cevaplardan yeterince nasibi alıyor ve ona göre kendi cevabını veriyor. Örneğin mideniz sempatik cevap devredeyken kendini kapatıyor, 5 dakika önce kendinizi aç hissediyordunuz fakat şuan yemek yemek istemiyorsunuz ardından devreye giren parasempatik cevapla tekrar acıktığınızı hissediyorsunuz. İşte bu cevaplar dahilinde siz aşırı üzüldüğünüzde, aşırı öfkelendiğinizde ya da aşırı stresliyken midenizde içinde bulunduğunuz duygu durumun gerek hormonlarınız ve gerekse sinir sisteminizin üzerinde yarattığı etkiden nasibini alıyor ve kafasına göre kasılmaya başlayarak size ağrı veriyor. Aslında bu midenizin size doğal yollardan verdiği bir sinyal. Size olduğunuz durumdan çıkmanız gerektiğini eski halinize dönmeniz gerektiğini çünkü normal olanın bu olduğunu söylüyor.
       
          Böyle durumlarda olduğunuz durumdan sıyrılmak hem kendinizi hem midenizi yatıştırmak en iyi çözüm. Çünkü zaman içinde midenizin verdiği bu ağrı çeşitli hastalıklara dönüşebiliyor; gastrit, ülser ve bu hastalıkların tetiklediği diğer hastalıklar.
       
           Benim tavsiyem şu ki; ortamdan uzaklaşın,
                                             ilginizi başka şeylere yönlendirin,
                                             ılık bir duş alın,
                                             açık havada bir yürüyüşe çıkın,
                                             sevdiğiniz bir insanla sohbet edin,
                                             sevdiğiniz bir aktivite yapın,
                                             nefes egzersizlerini deneyin
                                             varsa gastrit ilacınızı alın
                                             asidik yiyeceklerden uzak durun
         
            Burada ki amaç hem siniriniz, öfkeniz, üzüntünüz ya da stresinizi hafifletmek hemde vücudunuzun bu duygu durumlara verdiği tepkileri azaltmak ve hayatınıza kaldığınız yerden devam etmek. Duygularınızı ve vücudunuzu yönetmek sizin elinizde yani.
 
      Önemli olan siz ve sağlığınız bunu unutmayın dünyada ki hiçbir şey sizden ya da sağlığınız değerli değil. 
                                 
                                                                                                                                                                                                        GÖKSU YILAN